Ο σύγχρονος κύριος στόχος όλων των επιστημόνων υγείας είναι η βοήθεια προς τον συνάθρωπο με αναπηρία ή με μια χρόνια πάθηση ώστε να επιτύχει και να διατηρήσει τη μέγιστη δυνατή αυτοεξυπηρέτησή του, να ενταχθεί πλήρως και να συμμετέχει σε όλες τις πτυχές της ζωής. Σημαντικό ρόλο στη διαδικασία αυτή διαδραματίζει η επαναδραστηριοποίηση (Rehabilitation), που έχει αναγνωρισθεί ως σημαντική συμπληρωματική θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με χρόνιες παθήσεις και η οποία στοχεύει στην πλήρη, λειτουργική, πνευματική, κοινωνική και επαγγελματική αποκατάσταση τους. Η άσκηση αποτελεί την κύρια παρέμβαση σε ένα πρόγραμμα θεραπευτικής επαναδραστηριοποίησης είτε αυτή αναφέρεται σε ασθενείς με χρόνιες καρδιακές παθήσεις, είτε σε ασθενείς με άλλα χρόνια νοσήματα, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η χρόνια νεφρική νόσος, η υπέρταση, οι πνευμονικές παθήσεις, τα μυοσκελετικά προβλήματα και ένα πλήθος άλλων χρόνιων διαταραχών, είτε σε ειδικές καταστάσεις όπως στην τρίτη ηλικία και στην παχυσαρκία. Οι συγγραφείς του παρόντος πονήματος φιλοδοξούν να μεταφέρουν τη μακρόχρονη εμπειρία τους αναφορικά με το ρόλο της άσκησης ως θεραπευτικής μεθόδου στις παραπάνω χρόνιες διαταραχές της υγείας. Η μεταλαμπάδευση της γνώσης αυτής στον τομέα της θεραπευτικής επαναδραστηριοποίησης αφορά όλους τους λειτουργούς υγείας, ιατρούς, γυμναστές, φυσιοθεραπευτές, νοσηλευτές, καθώς και τους φοιτητές, σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, των αντίστοιχων επιστημών.