«Όσον αφορά την Τεχνητή Νοημοσύνη, οι άνθρωποι συνήθως χωρίζονται στους "χλευαστές" και στους "οπαδούς". Οι πρώτοι βρίσκουν την όλη ιδέα τελείως παράλογη -όχι απλώς λανθασμένη αλλά γελοία- παρόμοια με το να φανταζόμαστε ότι το αυτοκίνητό μας μάς μισεί ή με το να ισχυριζόμαστε πως μια δολοφονική σφαίρα θα έπρεπε να φυλακιστεί. Οι δεύτεροι, αντίθετα, έχουν τη σιγουριά ότι είναι απλώς θέμα χρόνου. Οι υπολογιστές που σκέπτονται, ισχυρίζονται, είναι το ίδιο αναπόφευκτοι όπως τα διαπλανητικά ταξίδια ή η τηλεόραση τσέπης. Αξίζει να τονιστεί το πόσο ολοκληρωτικά πεπεισμένη είναι η κάθε πλευρά: "Μα είναι τόσο φανερό", λένε και οι δύο, "μόνο ένας φανατικός θα διαφωνούσε". Εμείς εδώ δεν θα υπερασπιστούμε με φανατισμό καμία πλευρά. Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι ούτε παράλογη ούτε αναπόφευκτη. Αντίθετα, βασίζεται σε μια ισχυρή ιδέα, η οποία πιθανόν να είναι σωστή (ή σωστή από μερικές απόψεις) και εξίσου πιθανόν να μην είναι. [...]»