Όποιος στοχάζεται θέματα της Αγωγής και τπς Εκπαίδευσης, αναπόφευκτα θα προσκρούσει και στις ανθρωπολογικές προϋποθέσεις τους. Τρεις περιοχές παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωσή τους: Ιστορικότητα και Πλουραλισμός, Πολιτισμικότητα και Διαπολιτισμικότητα, Διαθεματικότητα και Διεπιστημονικότητα. Μέσα από τις αλληλοεπιδράσεις τους δημιουργείται η Παιδαγωγική Ανθρωπολογία. Στην εποχή του Ανθρωπόκαινου, ο άνθρωπος ως τελλουρική δύναμη, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την τύχη του πλανήτη. Η φύση και ο πολιτισμός είναι μία κοινή κληρονομιά, για την διατήρηση και ανάπτυξη της οποίας είναι υπεύθυνοι οι άνθρωποι. Η εξέλιξη αυτή αντικατοπτρίζεται όλο και περισσότερο στο παράδειγμα των αρνητικών επιπτώσεων της εκβιομηχάνισης και της καταστροφικής δυναμικής της νεωτερικότητας. Για να διασφαλιστεί η επιβίωση της ανθρωπότητας και του πλανήτη, απαιτείται η διεύρυνση και η εμβάθυνση της γνώσης για τον άνθρωπο, στην οποία κεντρική σημασία θα κατέχει η Παιδαγωγική Ανθρωπολογία και η εκπαίδευση των μελλοντικών γενεών.