000			02301nam a22002057a 4500
005			20260119143853.0
006			a|||||r|||||||||||
008			s19902018gr 000 0 gre d
020			_a9786185339142
040			_aGR-AtMCL _bgre _dGR-AtMCL _eAACR2
100			_aΛειβαδίτης, Τάσος _d1922-1988 _910277
245	1	3	_aΤα χειρόγραφα του φθινοπώρου / _cΤάσος Λειβαδίτης.
260			_aΑθήνα : _bΚέδρος, _c2018.
300			_a152 σ. ; _c24 εκ.
520			_aΤα κάγκελα του κήπου υγρά απ' τη βροχή σαν τους φτωχούς που τους αφήνουν έξω αλλά καθώς βραδιάζει ένα φλάουτο κάπου ή ένα άστρο συνηγορεί για όλη την ανθρωπότητα - σαν ήμασταν παιδιά κρυβόμαστε κάτω απ' τη σκάλα κι όταν βγαίναμε είχαμε αφήσει εκεί ένα βασιλικό πεπρωμένο η σιωπή κάνει τον κόσμο πιο μεγάλο, η θλίψη πιο δίκαιο κι αργότερα νέοι αγκαλιάσαμε το πρώτο δέντρο και του διηγηθήκαμε τα περασμένα άχαρες μέρες που φύγατε κι όμως αφήσατε μια ανάμνηση συγκινητική κι εγώ που υπήρξα τρελός για το αύριο κοιτάζω τώρα με αγωνία να προχωρούν οι λεπτοδείχτες στα ρολόγια. Ώσπου μια νύχτα ένας διαβάτης περνάει στο δρόμο τραγουδώντας. Που έχεις ξανακούσει το τραγούδι αυτό; Δε θυμάσαι. Κι όμως η νοσταλγία όλων όσων ονειρεύτηκες τρέμει μες στο τραγούδι. Στέκεσαι στο παράθυρο κι ακούς σα μαγεμένος. Κι άξαφνα σε κάποια στροφή του δρόμου το τραγούδι σβήνει.Όλα χάνονται. Ησυχία. Και τώρα τί θα κάνεις;
650		0	_aΝεοελληνική ποίηση _910278
653			_aΛογοτεχνία
942			_cBK
999			_c10067 _d10067